Şiirlerim
vahide uğur / GÜNEŞİMİN KANDELASI
Gece oldu mu
Işıktan elbisesini
giyerdi Eyfel.
Aynı kıyafeti
iki gün üst üste
de giymezdi hani
Biz, akşam oldu mu
Eyfel'in kalbindeki
cam asansörlerle
zirvesine çıkar.
jetonlu dürbünlerle
ışıldayan Sen nehri'ni;
nehri çevreleyen
çehresi yeşillerle
sarmaş dolaş
aydınlatılmış
yüzlerce yıllık
taş evleri izlerdik.
Güzellikleri seyreden
gülümsememde
istanbul'u
betona çevirmiş
bir fotoğrafın
acısı kalırdı hep...
Fransa Gezi Yazıları / VAHİDE UĞUR
0 Yorum